بررسی علل عدم تعادل های دوران کودکی از اهمیت خاصی برخوردار است ، زیرا همین عدم تعادل هاست که نوروز های شدید دوران بزرگسالی را پایه ریزی می کند. هر انداره عدم تعادل های کودکی زود تر آشکار شود ، تشخیص و مداوای آنها در بسیاری از موارد آسانتر خواهد بود. عدم تعادل های کودکی هم نشانه های روانی و هم نشانه های جسمی دارند :

الف- از نظر روانی ، کودک مبتلا به نوروز ، به جای اینکه تحرک و بی ثباتی سن خود را نشان دهد ، بسیار خشک و انعطاف ناپذیر است. او لجباز و پرتوقع است، به صورت پرخاشگرانه نافرمانی می کند و به شیوه غیر طبیعی با محیط خود به مخالفت برمی خیزد . او رفتار خصمانه دارد ، قهر می کند و دروغ می گوید . شخصیت او در واقع محصور شده و به مانع برخورد کرده است.کودک نوروتیک تنبل، بیش از حد کمرو  و کاملا هیجانی است. گاهی به صورت یک فرد سرکش ، غیر مسئول، گدا و راهزن جلوه می کند.

ب‌-  نشانه های جسمی نوروز های کودکی، به صورت شب ادراری ، لکنت زبان، تیک (پرش عضله) و ... تجلی می کند.

علت های رایج نوروز های کودکی

مکتب روان کاوی، عقده اُُدیپ و عقده اَختگی را از علت های اصلی نوروز های کودکی می داند. فروید، با تحلیل نوروز ها ، به این نتیجه رسید که عقده ادیپ می تواند به دو صورت تجلی کند : علاقه پسر به مادر و تنفر او از پدر ، علاقه دختر به پدر و تنفر او از مادر . در اساطیر یونان ،ادیپ کسی بود که ناآگاهانه پدر خود را کشت و با مادر خود ازدواج کرد و زمانی که توسط یک غیب گو  از چگونگی ماجرا مطلع شد خودش را کور کرد. منظور از عقده ادیپ این است که پسر بچه به طور نا آگاهانه به مادر خود عشق می ورزد و چون پدر را قویتر از خود می بیند و او را رقبیب خود می شناسد، نسبت به او احساس تنفر می کند. و همین طور برعکس ( در مورد دختر بچه )

عقده اختگی یعنی این تصور را در دختر ها به وجود آوردن که نسبت به پسر ها کمبود دارند.والدینی که آگاهی زیادی از مسائل روانشناسی ندارند گاهی رفتار های کاملا متفاوت و مخرب در مقابل دختر و پسر اتخاذ می کنند.بدین ترتیب که به پسر بچه می گویند: تومرد هستی! . حال آنکه دختر بچه را  یک  موجود ناقص یه حساب می آورند.مطالعه بزرگسالان نوروتیک نشان می دهد که عقده اختگی ، به طور نا آگاه وجود دارد،می تواند منعکس کننده ی اضطراب کودک در ارتباط با جنس خود باشد.

به این ترتیب می توان گفت که احساس خود کم بینی، گنهکاری ودشمنی می تواند علت های نوروز های کودکی باشند. عدم تعادل دوران کودکی اغلب ریشه عاطفی دارد.نباید تعداد بیشمار سازگاری هایی را که از کودک انتظار داریم نادیده بگیریم!افراد خانواده، اولیا مدرسه،دوستان و ... هر کدام یک ساز می زنند و کودک باید با تک تک آنها کنار بیاید.سنتی ترین سازگاری کودک ، پذیرش یک برادر یا یک خواهر نوزاد است.همه ی والدین آنقدر هوش یا آگاهی های لازم را ندارند که بتوانند ضربه روحی وارده از حسادت را خنثی کنند. همچنین در بسیاری از مواقع ، کودکان در مقابل یک موقعیت دشوار قرار می گیرند و خیال می کنند که سازگاری با آن غیر ممکن است. اینجاست که آنها بازگشت می کنند و به یک موقعیت کودکانه پناه می برند. چرا؟ برای اینکه احساس امنیت و شادی می کنند.نتیجه این که برخی از نوجوانان در حالت بچگی باقی می مانند یا به بیماری پناه می برند  تا محبت و توجه اطرافیان را جلب کنند.به علاوه،تمام مواردی که احساسهای ناکامی ، ترس و تحقیر شذن را بر می انگیزند،خطر مبتلا شدن به نوروز را فراهم می آورند.در دوره بلوغ،تعارض های درونی بزرگ پدیدار می شوند: تعارضهای اخلاقی، فلسفی و... که هر یک می تواند پایه های نوروز های بزرگسالی را استوار کنند.

درمان نوروز های کودکی

ریشه ی نوروز های کودکی معمولا عمیق نیست.بنا برا ین اگر خود والدین نیز توانایی درمان این گونه نوروز ها زرا نداشته باشند، چند نشست با روانشناس کافی خواهد بود تا این ریشه ها قطع شود.آزمون های زیادی تهیه شده است که می توان از آنها برای دررمان نوروز های کودکی کمک گرفت. هم چنین می توان از خیمه شب بازی و نقاشی نیز استفاده کرد. به کمک آزمون ، بازی یا نقاشی ، کودک تمایلات ا آگاه  یا سرکوب شده ی  خود را فرافکنی می کند.چون کودک به علاقه و میل خود بازی می کند ، در نتیجه ناراحتی های او به آسانی تجلی میکنند.روانشناس بلافاصله این تجلیات را یادداشت می کند و بر اساس آن ها قدم های بعدی را بر می دارد.