امروز می خواییم درمورد یه چیز خیلی باحال باهم صحبت کنیم به نظر شما سخت ترین کار دنیا چیه ؟ همیشه می گن به اسونی یه لیوان آب خوردن .البته این موضوع فقط روی زمین صدق می کنه چون در کرات دیگه مثلا ماه اب خوردن سخت ترین کار ممکنه . اما الان روی زمین سخت ترین کار دنیا چیه؟ گرفتن یه شیر و انداختنش تو قفس؟کل کل با خواهر برادرای کوچیکتر که ادم حالش ازشون به هم می خوره ؟ خوندن صد و بیست و هفت صفحه از درس گند تاریخ برای شب امتحان؟ تقلب کردن با حضور مراقب چشم و گوش باز ؟ خوردن یه لیوان عرق خارشتر؟

نه !!! از نظر من و خیلی های دیگه می دونین سخت ترین کار دنیا چیه ؟

سفره پاک کردن !  (پاک کردم میز غذا رو هم شامل می شه)

به خدا خیلی سخته .البته نظر شما ها رو نمی دونم اما می دونم خیلی ها از جمله پسر خاله ی خودم با حرف من موافقن .اگه شما هم با من موافقین برای جیم شدم راه حل های خوبی پیشنهاد می کنم:

برای کمک  نکردن در اوردن و بردن وسایل می تونید از نیم ساعت قبلش جیم بشین .البته فقط در صورتی که مهمونی خیلی شلوغ باشه و کسی متوجه نشه . در غیر این صورت دل درد ،سردرد و حالت تهوع مصلحتی خیلی به درد می خوره (فقط برای تعداد محدودی)

برای پاک نکردن سفره می تونین خواهر یا برادر کوچیکتون رو به صورت ماهرانه خر کنین . البته فقط برای خواهر و برادر نیست .(بین خودمون باشه من چند بار دختر داییم رو که از من بزرگتر ور خر کردم)

برای فرار از این کار راه های دیگه ای هم هست وقتی موقعیت مناسب شد برای ده دقیقه ای میتونین در دستشویی بسر ببریدتا زمانی که مطمئن بشید سفره یا میز  کاملا جمع شده . می تونین بعدش بیرون بیایین و بگین اوا شما چرا زحمت کشیدین ببخشیدا می ذاشتین من می یومدم .

راستی یادتون باشه اگه از این کار متنفرین (مثل من) هیچ وقت ابراز نکین چون میدونین دیگه این پدر مادرا کلیدین گیر بدن خوا می دونه کی ول می کنن .

قربون همتون پری دریایی البته شماره یکش

در روزگاران کهن وقتی لبهایم برای سخن گفتن به لرزه درامدند،برای نخستین بار به فراز کوه مقدس رفتم،خدای را خطاب کردم و گفتم :"پروردگارا!منم بنده تو.آیین من،اراده پنهان توست و در سراسر زندگی در پیشگاه تو خواشع و فروتن خواهم بود."

خدای پاسخم نداد.همچون تندبادی، گذشت و از دیدگانم پنهان گشت.

هزارسال بعد،آهنگ کوه مقدس کردم و خدای را گفتم :"ی آفریدگار من!این منم سرشته دستان تو.به گل زمین،کالبدم پرداختی و به دمی از روح متعالی خویش ،زنده ام ساختی.من سراسر وجودم را مدیون توام."

خدای این بار هم پاسخی نداد و همچون حرکت تند هزاران بال نیرومند از کنارم گذشت.

پس از هزار سال ،بار دیگر به فراز کوه مقدس رفتم و برای سومین بار،با خدا چنین نجوا کردم:"ای پدر مقدس !منم، فرزند دلبند تو.به مهر و محبت مرا آفریدی ومن،با عشق ورزیدن و پرستش تو وارث ملکوت خواهم شد."

این بار هم جوابی نیامدو خدا،همچون بلندای تپه ای که در مه محو گردد،از برابر دیدگانم ناپدید گشت.

هزار سال پس از آن باز به بلندای کوه مقدس رفتم.خدای را خطاب کردم و گفتم:"ای پروردگار بزرگ و حکیمو دانا!ای بلندای محبت من!من،دیروز توام و تو،فردای منی.من،ریشه های توام در تاریکی زمین و تو ،شکوفه های منی در روشنایی آسمانها.ما هر دو باهم در برابر خورشید رشد میکنیم."

این بار ،خدای را بر من عطوفت امد.بر سرم سایه افکند،واژگانی بس دلنشین و شیرین در گوشم نجوا کرد و همچون دریایی که جویبار روان را در خود جای می دهد، مرا به ژرفای خویش در کشید.

و آنگاه که به دشت ها و صحرا ها سرازیر شدم،آنجا نیز خدای با من بود.

                                                                                              "جبران خلیل جبران"

همه میگن خدا همه جاست ولی خدا فقط تو قلب ماست به خاطر همینکه همه جاست.

همه میگن خدا دیده نمیشه ولی خدا رو تو یه قلب پاک میشه حس کرد.

همه میگن خدا رو نمیشه یافت ولی اگه خودت رو بشناسی و پیدا کنی می بینی که او تو قلبته.

همه میگن خدا دعای بچه ها را زودتر براورده می کنه اخه او تو قلب پاک اونا جای بیشتری داره تا قلب ناخالص بعضی بزرگترها.

 همه میگن خدا با ماست اخه اون همیشه تو قلب پاک ماهاست.